ด้วยความอาลัยรัก แด่..อธิการโยเซฟ แมรตส

   
     วันที่สิบ เมษา ปีสี่เก้า
เมื่อทราบข่าว อธิการโจ วายชีวา  
     ลาซาลเรา ไปเข้าเงียบ ประจำปี   
ต่างมากัน พร้อมหน้า พาชื่นชม 
     ร่วมเป็นหนึ่ง พร้อมกัน ในวันนี้    
ที่ดั้นด้น เดินทาง จากแดนไกล        
     ต้องลำบาก ตรากตรำ จำต้องสู้         
เพื่อสร้างงาน การศึกษา สอนผู้คน    
     ขอก้มกราบ ขอบพระคุณ แทนคุณท่าน
เดินทางมา จากฝรั่งเศส ห้าสิบห้าปี        
     สร้างลาซาล โชติรวี เป็นแห่งแรก     
เป็นลาซาล จันทบุรี ใหญ่ไม่เบา    
     ท่านริเริ่ม สร้างบ้าน การศึกษา  
ได้เคยเป็น อธิการใหญ่ นานหลายปี    
     ความอดทน ที่เรารู้ สู้ทุกอย่าง    
ทั้งเลี้ยงวัว เลี้ยงหมา เลี้ยงผู้คน  
     ใครใครเห็น ต่างรัก ประทับจิต 
แม้สู้โจร มือเปล่า ไม่กลัวตาย  
     ไปเขมร ต้องหลบ อาวุธใหญ่    
ยังขับรถ เปอร์โย โผล่ไปมา     
     แม้วัวขวิด ไส้ทะลัก กองกับหญ้า  
ใครใครเห็น คิดว่าท่าน คงสิ้นบุญ 
     อายุท่าน แปดสิบสี่ ในปีนี้     
เป็นแบบอย่าง พ่อพระ ในดวงใจ     
     ขอวิงวอน ท่านยอแซฟ บนสวรรค์  
ท่านลาซาล พร้อมด้วย เหล่านักบุญ     
     ขอองค์พระ เป็นเจ้า บนแดนฟ้า 
นำวิญญาณ อธิการโจ ล่องลอยพลัน      


วันแสนเศร้า ร้าวระทม ตรมหนักหนา
ด่วนลับลา จากไป ใจระทม
ณ มหาไถ่ มีนบุรี ที่สุขสม
ความสุขสม เป็นเศร้าพลัน ในทันใด
สดุดี กับบุคคล ที่ยิ่งใหญ่
มาเมืองไทย ใช้ชีวิต อุทิศตน
ต้องเลี้ยงหมู ทาสีบ้าน ทำถนน
หลายพันคน ผ่านมือไป ได้ดิบดี
แด่อธิการ โยเซฟ แมรตส์ ในวันนี้
มิชชันนารี รุ่นบุกเบิก กำเนิดเรา
แล้วเริ่มแยก ไปสร้าง แห่งใหม่เข้า
ตามมาเฝ้า สร้างบางนา ต่อทันที
งามนักหนา ที่สามพราน สง่าศรี
รับโดยดี ด้วยเคารพ นบนอบตน
ทั้งงานช่าง ตัดหญ้า ปลูกไม้ผล
ทั้งคนจน ไทย เขมร ไม่เว้นวาย
เพราะชีวิต ของท่าน ช่างดีหลาย
น่าใจหาย เกือบไปแล้ว แต่แคล้วมา
ไม่กลัวภัย แม้ระเบิด จะถามหา
นำข้าวปลา อาหาร ช่วยเจือจุน
ใจยังกล้า คลานขึ้น จากใต้ถุน
ด้วยศักดิ์ศรี ความดี ที่ยิ่งใหญ่
ด้วยบุญหนุน ท่านจึงรอด อย่างปลอดภัย
ขอร่วมใจ น้อมรำลึก นึกพระคุณ
ประทานพร อนันต์ พร้อมเกื้อหนุน
โปรดการุณย์ ให้ท่านสุข ทุกคืนวัน
เทพเทวา พาท่านสู่ แดนสุขสันต์
สู่สวรรค์ เป็นนิจ นิรันดร

ด้วยความอาลัยอย่างสุดซึ้ง
ภราดาประภาส ศรีเจริญ
และคณะภราดาลาซาลนครสวรรค์
10 เม.ย. 2549